Zespół dziecka krzywdzonego (ang. the battered child syndrome)

10/05/2016

Zespół dziecka krzywdzonego to nazwa jednostki klinicznej występującej u małych dzieci, które doznały ciężkich form przemocy fizycznej, przy czym sprawcą krzywdzenia jest zwykle rodzic lub opiekun dziecka. Zespół ten jest częstą przyczyną trwałych uszkodzeń ciała, a nawet śmierci.

Kempe C.H., Silverman F.N., Steele B.F., Droegemuller W., Silver H.K. (1962), The Battered Child Syndrome, „Journal of the American Medical Association”, 181(17).

Zespół dziecka krzywdzonego to zespół objawów psychicznych i fizycznych u dzieci narażonych na okrutne i wymyślne szykany oraz tortury otoczenia (rodziców, wychowawców, rodzeństwa, kolegów). Dzieci te wykazują zaburzenia emocjonalne, cechy zaniedbania intelektualnego, opóźnienie rozwoju fizycznego w wyniku niedożywienia, a nierzadko w następstwie licznych urazów czaszkowo-mózgowych.

Wielki słownik medyczny (1996), Polska Akademia Nauk, Wydawnictwo Lekarskie PZWL.